Zębiniak to twór mineralny (wapniowy), który może powstawać w różnych miejscach w miazdze zęba, zwykle w komorze lub kanale. Zwapnienia mogą przybierać różne kształty i wielkości – te niewielkie znajdują się zwykle wokół włókien kolagenowych i naczyń krwionośnych. Zębiniaki mogą się rozrastać, i z czasem wypełnić całą komorę zęba, a także zasłonić wejścia do kanałów korzeniowych. Zwykle ich przyczyną są przewlekłe procesy zapalne albo przebyte urazy. Najczęściej występują u osób w wieku od 50 do 70 roku życia. Zębiniaki można podzielić na prawdziwe (o budowie zębiny) oraz rzekome (o budowie koncentrycznie ułożonych linii wapnienia). Zmiany takie często nie powodują dolegliwości bólowych i nie wymagają leczenia. Jednak, kiedy zębiniak się rozrasta może zacząć uciskać unerwioną tkankę i naczynia krwionośne, co przyczynia się do odczuwania bólu przez pacjenta. Zmianę można usunąć za pomocą odpowiednich narzędzi m.in. mikroskopu.